Ik maak met de beestjes een afspraak. Ik geef ze goed te eten, zorg goed voor ze, geef ze een goed hok en vooral..., ik geef ze alle ruimte om gewoon kip, varken of koe te zijn. Een heel groot weiland, bos en struiken waarin ze dekking kunnen zoeken bij onraad.

Ik geef ze ook veel rust en helemaal geen groeibevorderaars of andere rommel. Geen vismeel, gemalen veren of troep. En vooral geen soja of ander voer dat de hele wereld over is geweest. Gewoon graan, gras, mais, aardappels en lucerne. Punt. Ze zijn zelf prima in staat om al hun griebeltjes en kriebeltjes bij elkaar te zoeken.

Ik vind het ook belangrijk dat de beestjes in hun eigen tempo groeien. Vooral die groei niet forceren zoals in de bioindustrie. Dat is belangrijk!

De relatie met het beest houdt niet op bij de slacht, maar gaat daarna door. Ik vind dat je kippen-, koeien- of varkensvlees met respect moet klaarmaken. Geen vlees verspillen. Je best doen op zo'n maaltijd. En ervan genieten.

Dit alles is deel van de afspraak:

Zij een goed leven, wij een lekkere bout